Η Αναζήτηση της Εσωτερικής Κλίσης και η Τέχνη της Αυθεντικής Ζωής
Η ανθρώπινη ζωή είναι μια διαρκής πορεία προς τον εαυτό. Από τη στιγμή που αποκτούμε συνείδηση του κόσμου, αρχίζει και η αθόρυβη, αλλά βαθιά αναζήτηση του «ποιοι είμαστε» και «γιατί υπάρχουμε». Στον πυρήνα αυτής της αναζήτησης βρίσκεται η προσπάθεια να ανακαλύψουμε εκείνα τα ιδιαίτερα, μοναδικά στοιχεία της ύπαρξής μας που αποτελούν την αληθινή μας κλίση, το ταλέντο, την εσωτερική φλόγα, την αυθεντική μας μορφή πριν αυτή αλλοιωθεί από προσδοκίες, φόβους ή κοινωνικές επιταγές.
Ο Σωκράτης συνόψισε αυτήν την αναζήτηση στη διάσημη φράση του: «Γνῶθι σαυτόν». Μια προτροπή που δεν αφορά την απλή αυτοπαρατήρηση, αλλά μια βαθιά κατανόηση της ψυχικής μας φύσης και των θεϊκών σπινθήρων που τη συγκροτούν. Μόνον όταν το άτομο στραφεί προς τα μέσα με ειλικρίνεια, μπορεί να αφουγκραστεί αυτό που πραγματικά το κινεί.
Η αναγνώριση της αυθεντικής μας κλίσης δεν είναι τυχαία διαδικασία, μοιάζει περισσότερο με ένα λεπτοδουλεμένο μαθηματικό θεώρημα που, όσο αναπτύσσεται, δημιουργεί ένα σύστημα αρμονίας. «Γίνε αυτό που είσαι», έλεγε ο Πίνδαρος, υπογραμμίζοντας ότι η ολοκλήρωση δεν έρχεται από την απόκτηση ξένων ιδιοτήτων, αλλά από την αποκάλυψη της ήδη υπάρχουσας εσωτερικής δομής μας.
Όταν ο άνθρωπος αρχίζει να ζει σύμφωνα με την αλήθεια του, η πραγματικότητα μεταμορφώνεται. Οι σχέσεις αποκτούν διαύγεια, οι επιλογές καθαρότητα, και η καθημερινότητα μια νέα λάμψη. Ο Ρουσσώ το εξέφρασε ποιητικά: «Επιστρέψτε στη φύση σας, εκεί βρίσκεται η ελευθερία σας». Η αυθεντικότητα, λοιπόν, δεν είναι μια ηθική επιταγή, είναι δύναμη δημιουργίας που αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.
Όταν εκπέμπεις αλήθεια, ο κόσμος σου αντανακλά καθαρότητα. Όταν εκπέμπεις αγάπη, η ζωή σου χρωματίζεται από ομορφιά. Αυτή η αντίστιξη μεταξύ εσωτερικής κατάστασης και εξωτερικού αποτελέσματος περιγράφεται κι από τον Μάρκο Αυρήλιο, ο οποίος έγραφε: «Η ζωή του ανθρώπου είναι το έργο των σκέψεών του». Η ποιότητα των σκέψεων και των προθέσεών μας διαμορφώνει και την ποιότητα των εμπειριών μας.
Καθώς ο άνθρωπος εδραιώνει την αυθεντικότητα ως καθημερινή συνήθεια, συμβαίνει κάτι ακόμη βαθύτερο, ενισχύεται η σύνδεση με τον «θείο σπινθήρα» μέσα του, εκείνο το δημιουργικό, ζωντανό στοιχείο που δεν εξαντλείται, δεν φοβάται και δεν εξαρτάται. Ο Πλωτίνος το περιέγραψε ως κίνηση επιστροφής προς το «Εν», μια ανοδική πορεία προς την πηγή της ύπαρξης, όπου η ψυχή αναγνωρίζει τη θεϊκότητά της και αντλεί από αυτήν δύναμη και αφθονία.
Όταν αυτή η κατάσταση παύει να είναι στιγμιαία και γίνεται τρόπος ζωής, η ευτυχία παύει να είναι στόχος και γίνεται παρουσία. Δεν κυνηγιέται, αναβλύζει. Δεν επιβάλλεται, ρέει. Όπως είπε ο Καρλ Γιουκ, «εκεί που βρίσκεται το ταλέντο σου, βρίσκεται και το κάλεσμα της ζωής σου». Κι όταν απαντάς σε αυτό το κάλεσμα, κάθε μέρα γίνεται μια μικρή αποκάλυψη του ποιος πραγματικά είσαι.
Έτσι, η αναζήτηση της αυθεντικής μας κλίσης δεν είναι μια πολυτέλεια, αλλά μια πράξη απελευθέρωσης. Μια επιστροφή στον βαθύτερο εαυτό μας, στην αλήθεια που μας συντονίζει με τον κόσμο και με το αόρατο υπόστρωμα του σύμπαντος. Κι όταν αυτή η αλήθεια γίνει συνήθεια, ο άνθρωπος δεν γίνεται απλώς πιο ευτυχισμένος· γίνεται πιο πλήρης, πιο φωτεινός, πιο αληθινός.
Μιχάλης Γρηγορίου
